நெப்போலியன் போனபார்ட்

ஒருபோதும் வராத பேரரசர்

நெப்போலியன் போனபார்ட் இந்தியாவுக்கு ஒருபோதும் வரவில்லை. அவரது சொந்தக் குறிப்புகளின்படி, புதுச்சேரிக்கு அவரது சிந்தனையில் மிகச் சிறிய இடம்தான் இருந்தது.

ஆனால், நகரத்தின் மீது நீண்ட காலம் நீடித்த வெளிநாட்டு ஆட்சிக்குக் காரணமான ஒரே நபர் அவர்தான். அவரது போர்களால் புதுச்சேரி நான்காவது முறையாகப் பிரிட்டிஷாரால் கைப்பற்றப்பட்டது. 1803 முதல் 1816 வரை நீடித்த அந்த ஆட்சி, பலவந்தமாக நகரம் கைமாறிய ஐந்து முறைகளில் மிக நீண்டதாக இருந்தது.

இந்தியா, நெப்போலியனின் இராணுவக் கற்பனையில் முக்கிய இடம் பெற்றிருந்தது. குறிப்பாக, இந்தியாவை இழப்பது பிரிட்டனுக்கு மிகப் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்று அவர் கருதினார். 1798 முதல் 1801 வரை நடைபெற்ற அவரது எகிப்தியப் படையெடுப்பு, ஒட்டோமன் பிரதேசங்களையும் பாரசீகத்தையும் கடந்து இந்தியாவை அடைவதற்கான நிலவழித் திட்டத்தின் முதல் கட்டமாக ஓரளவு கருதப்பட்டது. ஆனால் நைல் போரில் நெல்சன் பெற்ற வெற்றி, அந்தத் திட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. பிரான்சின் கடைசி முக்கிய இந்தியக் கூட்டாளியான மைசூரின் திப்பு சுல்தானுடன் நெப்போலியன் தொடர்பைத் தொடர்ந்தார். ஆனால் 1799 ஆம் ஆண்டு, எந்தப் பிரெஞ்சு உதவியும் அவரை அடைவதற்கு முன்பே திப்பு சுல்தான் பிரிட்டிஷ் படைகளால் கொல்லப்பட்டார். அதன் பிறகு, இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் உள்ளிருந்து பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்தை அச்சுறுத்தக்கூடிய கூட்டாளி பிரான்சுக்கு எவரும் இல்லை.

1803 ஆம் ஆண்டு, அமியென் அமைதி ஒப்பந்தம் முறிந்த பிறகு போர் மீண்டும் தொடங்கியது. உடனடியாக, இந்தியாவில் இருந்த அனைத்து பிரெஞ்சு நிலைகளையும் கைப்பற்ற பிரிட்டிஷ் படைகள் நகர்ந்தன. புதுச்சேரி நான்காவது முறையாக வீழ்ந்தது. அடுத்த பதின்மூன்று ஆண்டுகள், புதுச்சேரி அமைதியான ஓர் எல்லைப் பகுதியாகவே இருந்தது. இராணுவ ரீதியாக முக்கியத்துவம் பெறுவதற்கு அது மிகவும் சிறியதாக இருந்தது. ஐரோப்பியப் போர்க்களங்களிலிருந்து மிகவும் தொலைவில் இருந்ததால், நெப்போலியனின் கவனத்தையும் அது ஈர்க்கவில்லை. அவரது பேரரசின் நடுவில் இருந்தபோதிலும், ஐரோப்பியப் போரின் வரலாற்றில் அது முக்கியத்துவமற்ற ஒரு குறிப்பாகவே இருந்தது.

1815 ஜூன் மாதத்தில் வாட்டர்லூ போரில் நெப்போலியன் தோல்வியடைந்தார். அதற்குப் பிறகு நடைபெற்ற வியன்னா மாநாட்டின் முடிவுகளும், அதைத் தொடர்ந்து நடந்த பேச்சுவார்த்தைகளும், 1816 டிசம்பர் 4 அன்று பிரெஞ்சு இந்தியா மீண்டும் பிரான்சிடம் திருப்பி அளிக்கப்படுவதற்குக் காரணமானது. 1697 ஆம் ஆண்டு ரிஸ்விக் ஒப்பந்தம், 1748 ஆம் ஆண்டு எக்ஸ்-லா-ஷப்பல் ஒப்பந்தம், 1763 ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் ஒப்பந்தம் மற்றும் 1783 ஆம் ஆண்டு வெர்செய் ஒப்பந்தம் ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு, ஐரோப்பியப் போரின் முடிவில் பிரெஞ்சு இந்தியா மீண்டும் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஐந்தாவது மற்றும் கடைசி நிகழ்வு இதுவாகும். அதன்பிறகு, இந்தியாவில் இருந்த எந்தப் பிரெஞ்சுப் பகுதியும் மீண்டும் பலவந்தமாகக் கைப்பற்றப்படவில்லை.

அவரது அரசியல் செல்வாக்கை விட, நிர்வாக மரபு நீண்ட காலம் நிலைத்தது. பிரான்சில் அவர் உருவாக்கிய நெப்போலியன் சட்டத் தொகுப்பும், மையப்படுத்தப்பட்ட குடிமை மற்றும் நீதித்துறை அமைப்பும் பிரெஞ்சு இந்தியாவிலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. புதுச்சேரியின் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு நிர்வாக அமைப்பை அவை வடிவமைத்தன. ஒருபோதும் அங்கு வராத அந்தப் பேரரசர் மறைந்த பிறகும், அவரது நிர்வாகச் சுவடுகள் நீடித்தன.