Petit Séminaire, Pondicherry

1792 முதல் சிறுவர்களுக்கு கல்வி அளித்து வரும் ஒரு பள்ளி, புதுச்சேரியின் இதயப்பகுதியில் இன்று வரை நிற்கிறது. அதன் பெயர் மாறியுள்ளது; கற்பித்த மொழிகள் மாறியுள்ளன; தேர்வு முறைகள் மாறியுள்ளன; தேவாலயத்துடனும் அரசுடனும் இருந்த உறவுகளும் மாறியுள்ளன. ஆனால் அது ஒருபோதும் மூடப்படவில்லை. இன்று அதன் முன் நின்று பார்க்கும் போது, கடந்த இரண்டரை நூற்றாண்டுகளில் இந்த நகரம் அனுபவித்த ஒவ்வொரு அரசியல் மற்றும் மத மாற்றமும் கல்லில் பதிந்துள்ள ஒரு உயிருள்ள வரலாற்றுச் சின்னமாக அது தெரிகிறது.

ஆரம்ப கால Seminary

Petit Séminaire 1792-இல் பிரெஞ்சு கத்தோலிக்க மிஷனரி செல்வாக்கின் கீழ் தொடங்கப்பட்டது. அதன் முதல் நோக்கம் தெளிவானது: பாதிரியார்களாகத் தயாராகும் செமினாரி மாணவர்களைப் பயிற்றுவித்தல், உள்ளூர் கத்தோலிக்க இளைஞர்களுக்கு கல்வி அளித்தல், பின்னர் விரிவடைந்து பொதுமக்கள் மாணவர்களுக்கும் சேவை செய்தல். வடிவத்தில் இது ஒரு Seminary என்றாலும், நோக்கத்தில் அதைவிடப் பெரிய கனவை ஏற்கனவே கொண்டிருந்தது.

புதுச்சேரி தேவாலயம் இந்தியாவில் தன்னைக் காப்பாற்ற வெளிநாடுகளில் இருந்து மட்டும் பாதிரியார்களை அழைத்து வர முடியாது என்பதை புரிந்துகொண்டது. தன் சொந்த பாதிரியார்களை உருவாக்க வேண்டுமெனில் அதற்கான கல்வி நிறுவனம் அவசியம் என்பதை அது உணர்ந்தது.

19ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலேயே, பள்ளி தனது ஆரம்ப நோக்கத்தைத் தாண்டி வளரத் தொடங்கியது. பாதிரியார் பயிற்சி முக்கியமானதாக இருந்தாலும், மதப்பணியில் சேர விருப்பமில்லாத மாணவர்களுக்கும் கதவுகள் திறக்கப்பட்டன. "Seminary" மற்றும் "College" என்ற இரட்டை அடையாளம், கட்டிடங்கள் முழுமையாக உருவாகும் முன்பே உருவாகிவிட்டது.

கட்டிடங்கள்

1844-இல் இந்த நிறுவனம் முறையாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட பள்ளி வளாகமாக மாற்றப்பட்டது. முக்கிய கட்டிடங்கள் 1846 மார்ச் 19-இல் முடிக்கப்பட்டு ஆசீர்வதிக்கப்பட்டன. இன்று நாம் காணும் அதன் அடிப்படை வடிவம் அப்போதுதான் உருவானது.

இவை தற்காலிக அமைப்புகள் அல்ல; உயரமான மாடங்கள், நிழலான நடைபாதைகள், உறுதியான பிரெஞ்சு காலனித்துவ கட்டிடக்கலை — ஒரு நீண்டகால நிறுவனம் உருவாகிறது என்ற எண்ணத்தோடு கட்டப்பட்டவை. இன்று மாணவர்கள் நடக்கும் அதே கல் நடைபாதைகள், லூயி-பிலிப் ஆட்சிக் காலத்தில் அமைக்கப்பட்டவை.

பொது மக்களுக்குத் திறந்த கதவுகள்

1873-இல் முதல் பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்தது. Seminary ஒரு முழுமையான பொதுக் கல்லூரியாக மாற்றப்பட்டது. பாதிரியார் பயிற்சிக்கான கட்டுப்பாடு நீக்கப்பட்டது. கத்தோலிக்க குடும்பங்களைத் தாண்டி உள்ளூர் சமூகத்திலிருந்தும் மாணவர்கள் சேரத் தொடங்கினர்.

அந்தக் கட்டத்தில், அது உண்மையில் ஒரு Seminary அல்ல. அது ஒரு பள்ளியாக மாறியிருந்தது.

1904-இல் மூன்று வகுப்புகளுடன் ஒரு ஆங்கிலப் பிரிவு தொடங்கப்பட்டது. இந்தியாவில் முன்னேற்றத்திற்கான மொழியாக ஆங்கிலம் உருவாகிக் கொண்டிருப்பதை, பிரெஞ்சு ஆட்சிக்குள் இருந்த புதுச்சேரியில்கூட, இந்த நிறுவனம் உணர்ந்திருந்தது. பிரெஞ்சு இன்னும் முக்கியக் கற்பித்தல் மொழியாக இருந்தாலும், எதிர்காலம் எந்தத் திசையில் நகர்கிறது என்பதை அது கவனித்துவிட்டது.

இந்திய கல்வி மையப்போக்குடன் இணைதல்

20ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் Petit Séminaire, தனது பிரெஞ்சு தன்மையை இழக்காமல் இந்திய கல்வி முறைமையுடன் இணைவதற்கான முயற்சியை மேற்கொண்டது.

1932-இல் இது Matriculation நிலைக்குத் தரம் உயர்த்தப்பட்டு Madras University-யுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1934-இல் முதல் மாணவர் குழு Matriculation தேர்வில் பங்கேற்று வெற்றி பெற்றது. இதன் மூலம் பள்ளி நவீன இந்திய கல்வி அமைப்பில் அதிகாரப்பூர்வ இடம் பெற்றது.

இது எளிதான சமநிலை அல்ல. பாடத்திட்டம் இன்னும் பெரும்பாலும் பிரெஞ்சு நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது. கற்பித்தல் மொழியும் பிரெஞ்சுதான். ஆனால் இந்திய பல்கலைக்கழகங்களும் வேலைவாய்ப்புகளும் ஏற்றுக்கொள்ளும் தகுதிகளை வழங்க வேண்டியிருந்ததால், Madras University இணைப்பு, ஆங்கிலத் தேர்வுகள், இருமொழிக் கல்வி — இவற்றை எல்லாம் ஒரே நேரத்தில் நிர்வகிக்க வேண்டியிருந்தது.

அரசியல் மாற்றம்

1954-இல் புதுச்சேரி நடைமுறையில் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்ட பிறகு, பிரெஞ்சு வழிக் கல்வி மீது அழுத்தம் அதிகரித்தது. நகரம் முழுவதும் ஆங்கிலக் கல்விக்கான தேவை வேகமாக உயர்ந்தது.

1960-இல், இணைப்புக்குப் பிறகு ஆறு ஆண்டுகளுக்குள், French Baccalaureate நிறுத்தப்பட்டது. அதன்பிறகு பிரெஞ்சு, அனைத்து பாடங்களும் கற்பிக்கப்படும் முதன்மை மொழியாக இல்லாமல், மாணவர்கள் தேர்வு செய்யக்கூடிய மொழி விருப்பங்களில் ஒன்றாக மாறியது.

இது திடீர் வீழ்ச்சி அல்ல; அரசியல் நிஜங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, நிறுவனத் தொடர்ச்சியைப் பாதுகாத்தபடி செய்யப்பட்ட ஒரு திட்டமிட்ட மாற்றம். தொடக்கம் முதலே இந்த நிறுவனத்தை நிர்வகித்து வந்த Pondicherry-Cuddalore Archdiocese, அந்த மாற்றத்தை ஒழுங்காக நடத்தி வந்தது.

இன்றைய பள்ளி

1978-இல் இந்திய உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்வியின் 10+2 அமைப்பை ஏற்று, நிறுவனம் இன்று அறியப்படும் Petit Séminaire Higher Secondary School ஆக மாறியது.

சுமார் நூறு மாணவர்களுடன் தொடங்கிய Seminary, இன்று ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களுக்கு சேவை செய்யும் பெரிய கல்வி நிறுவனமாக வளர்ந்துள்ளது. அறிவியல், வாணிபம், கணினி அறிவியல் போன்ற பிரிவுகளுடன், தமிழ், இந்தி, பிரெஞ்சு ஆகிய மொழிகளும் கற்பிக்கப்படுகின்றன.

உயிருடன் இருக்கும் வரலாற்றுக் காப்பகம்

Petit Séminaire-ஐ மற்ற இந்தியப் பள்ளிகளிலிருந்து வேறுபடுத்துவது அதன் பாடத்திட்டம் அல்ல; அது இப்போது முற்றிலும் இந்திய கல்வி அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. அதை தனித்துவப்படுத்துவது அதன் இடையறாத தொடர்ச்சிதான்.

இந்த நகரம் அனுபவித்த ஒவ்வொரு அரசியல் மாற்றத்தையும் — பிரெஞ்சு காலனித்துவ ஆட்சி, 1761 பிரிட்டிஷ் ஆக்கிரமிப்பு, மீண்டும் பிரெஞ்சு ஆட்சியின் வருகை, இந்திய சுதந்திரம், 1954 இணைப்பு, அதன் பின்னரான இந்திய நிர்வாகத்தின் ஆறு தசாப்தங்கள் — அனைத்தையும் Archdiocese இந்த நிறுவனத்துடன் சேர்ந்து கடந்து வந்துள்ளது.

இந்தப் பள்ளி இத்தனை காலமும் இதே நிலத்தில் இருந்து, இதே நகரத்தின் சிறுவர்களுக்கு கல்வி அளித்து வந்துள்ளது.

இதன் முன்னாள் மாணவர்களில் சாகித்ய அகாடமி விருது பெற்ற தமிழ் எழுத்தாளர் பிரபஞ்சன் (எஸ். வைத்தியலிங்கம்), பல தலைமுறை பாதிரியார்கள், பேராசிரியர்கள், அரசு அதிகாரிகள் மற்றும் பல துறைகளில் சிறந்து விளங்கியவர்கள் அடங்குவர்.

ஒரு பிரெஞ்சு கத்தோலிக்க நிறுவனம், ஒருபோதும் முழுமையாகத் திட்டமிடாமல், காலப்போக்கில் ஆழமாக இந்திய மயமான கல்வி நிறுவனமாக மாறிய வரலாறு — அதுவே Petit Séminaire.