ஐர் கூட்

முற்றுகை

ஐர் கூட் 1726 ஆம் ஆண்டு லிமரிக் கவுண்டியில் ஒரு ஆங்கிலோ-ஐரிஷ் குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவர் பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தில் அதிகாரியாக நியமிக்கப்பட்டார். 1757 ஜூன் மாதத்தில் கிளைவ் பெற்ற பிளாசி வெற்றியின்போதும் அவர் அங்கு இருந்தார்.

கர்நாடகப் படையின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்கும் முன்பே, ஐரோப்பிய முறையிலான போர் நடவடிக்கைகள் மற்றும் இந்தியப் போர் சூழ்நிலைகள் குறித்த அனுபவத்தை அவர் பெற்றிருந்தார். அவர் மிகுந்த திறமை கொண்ட தொழில்முறை வீரராகக் கருதப்பட்டார். திட்டமிட்ட முறையில் செயல்பட்டார். உடல் சோர்வை எளிதில் பொருட்படுத்தாதவர். இந்தியப் போர்க்களங்களில் மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்பட்ட ஒரு திறன் அவரிடம் இருந்தது: நீண்ட மாதங்கள் நீடிக்கும் வெப்பத்தையும் இழப்புகளையும் தாங்கி, படைகளை ஒழுங்காக வைத்திருக்கும் திறன்.

1760 ஜனவரி 22 அன்று நடைபெற்ற வந்தவாசிப் போர், மூன்றாவது கர்நாடகப் போரின் தீர்மானகரமான மோதலாக அமைந்தது. பிரிட்டிஷ் படையை ஐர் கூட் வழிநடத்தினார். பிரெஞ்சுப் படைக்கு லாலி தலைமை தாங்கினார். பிரெஞ்சுப் படையின் இரு பக்கங்களையும் கட்டுப்படுத்துவதற்காக ஐர் கூட் தனது குதிரைப்படையைப் பயன்படுத்தினார். அதே நேரத்தில், அவரது காலாட்படை மையப் பகுதியில் தாக்குதல் நடத்தியது. தனது விருப்பத்திற்கு எதிராக லாலியால் ஹைதராபாத்திலிருந்து அழைக்கப்பட்ட சார்ல்ஸ் டி புஸ்ஸி, பிரெஞ்சுக் குதிரைப்படைக்குத் தலைமை தாங்கினார். போரின்போது அவர் கைதுசெய்யப்பட்டார். அந்தப் போர் ஒரு பிற்பகல் நேரம் மட்டுமே நீடித்தது. அது முடிவடைந்தபோது, இந்தியாவில் பிரெஞ்சுப் படையின் தாக்குதல் திறன் முற்றிலும் சிதைந்திருந்தது. பிரிட்டிஷ் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கக்கூடிய படை லாலியிடம் எதுவும் எஞ்சியிருக்கவில்லை. அவருக்குக் கிடைத்த ஒரே வழி, புதுச்சேரிக்குப் பின்வாங்கி முற்றுகையை எதிர்பார்த்து காத்திருப்பதுதான்.

1760 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஐர் கூட் புதுச்சேரியை முற்றுகையிட்டார். அவர் அகழிகளை முன்னோக்கி நகர்த்தினார். பீரங்கிப் படை நிலைகளை அமைத்தார். கடல் வழியாக நகரத்துக்கு எந்த உதவியும் வராதபடி கடற்படை முற்றுகையையும் தொடர்ந்தார். இந்த முற்றுகை ஐந்து மாதங்கள் நீடித்தது. புதுச்சேரியின் கோட்டைகள் வலிமையானவையாக இருந்தன. லாலியின் படையினர் உறுதியுடன் எதிர்த்தனர். நகருக்குள் சிக்கியிருந்த பொதுமக்கள் உணவுப் பற்றாக்குறையால் அதிகமாகப் பாதிக்கப்பட்டனர். 1761 ஜனவரி மாதத்தில் நகரம் சரணடைந்தது. போரில் தோற்ற படைக்குக் கொடுக்கப்படும் மரியாதைகளுடன் லாலி வெளியேறுவதற்கு ஐர் கூட் அனுமதி அளித்தார்.

அதன்பிறகு நகரத்தை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கும் உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. அது பிரிட்டிஷ் அரசின் கொள்கையாக இருந்தது. மீண்டும் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் அந்த நகரைப் பெற்றாலும், அதை இராணுவத் தளமாகப் பயன்படுத்த முடியாத வகையில் புதுச்சேரியின் கோட்டைகள் முறையாக அகற்றப்பட்டன. இந்த இடிப்புப் பணிகள் பல வாரங்கள் நீடித்தன. ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சுக்கிரன் கிரகப் பயணத்தைப் பார்ப்பதற்காக புதுச்சேரிக்கு வந்த கியோம் லெ ஜெந்தில், முற்றுகையும் அதன் பின்னர் நடந்த இடிப்புப் பணிகளும் ஏற்படுத்திய சேதத்திலிருந்து இன்னும் மீண்டு கொண்டிருந்த நகரத்தைக் கண்டார்.

பின்னர் ஐர் கூட் பிரிட்டனுக்குத் திரும்பினார். 1771 ஆம் ஆண்டு அவருக்கு வீரப் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. தனது ஐம்பதுகளின் இறுதியில், இரண்டாவது ஆங்கிலேய–மைசூர் போரின்போது இந்தியாவுக்குத் திரும்பினார். தலைமைத் தளபதியாகப் பொறுப்பேற்றார். அறுபதுகளைக் கடந்த பிறகும், கர்நாடகத்தில் ஹைதர் அலியின் படைகளுக்கு எதிராக அவர் பல போர்களில் வெற்றி பெற்றார். வயது அதிகரித்தபோதும் அவரது இராணுவத் திறமைகள் குறையவில்லை என்பதை அது காட்டியது.

1783 ஏப்ரல் மாதத்தில், இன்னும் போர்ப் பணியில் இருந்தபோதே, அவர் மதராசில் இறந்தார். அப்போது அவருக்கு ஐம்பத்தேழு வயது.

பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் எழுச்சியின் தொடக்கத்திலும் நடுப்பகுதியிலும் அவர் இருந்தார். வங்காளத்தின் வருவாய் அதிகாரம் கைமாறிய பிளாசிப் போரிலும் அவர் இருந்தார். இந்தியாவில் பிரெஞ்சு இராணுவ ஆதிக்கம் முடிவுக்கு வந்த வந்தவாசிப் போரிலும் அவர் இருந்தார். அடுத்த கட்ட எதிர்ப்புகள் நடைபெற்ற மைசூர் போர்களிலும் அவர் பங்கேற்றார்.

East Indian Chronologist என்ற நூல், புதுச்சேரியின் வீழ்ச்சியை எளிமையாகப் பதிவு செய்தது: "கர்னல் கூட் முதன்முறையாக புதுச்சேரியைக் கைப்பற்றினார்." "முதன்முறையாக" என்ற அந்தச் சொற்றொடர், பின்னர் பிரிட்டிஷாரின் ஆக்கிரமிப்புகள் தொடர்ந்தன என்பதை ஒப்புக்கொண்டது. ஆனால் அவற்றில் மிக முக்கியமானது ஐர் கூட்டின் வெற்றிதான் என்பதை அது சுட்டிக்காட்டியது.