வி. சுப்பையா

தொழிலாளர்களின் குரல்

வரதராஜுலு சுப்பையா 1911 ஆம் ஆண்டு புதுச்சேரியில் பிறந்தார். அவர் தமிழ்ச் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் citoyens (பிரெஞ்சுக் குடிமக்கள்) அல்ல; sujets (இந்தியக் குடிமக்கள்) பிரிவைச் சேர்ந்தவர். பிரெஞ்சுக் காலனித்துவ ஆட்சியின் கீழ் இந்த வேறுபாட்டுக்கு சட்டரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் பெரும் முக்கியத்துவம் இருந்தது.

sujet மற்றும் citoyen என்ற பிரிவு, பிரெஞ்சு நீதிமன்றங்கள், பிரெஞ்சுக் கல்வி மற்றும் பிரெஞ்சுக் குடிமை வாழ்வுக்கான அணுகலைத் தீர்மானித்தது. அந்தப் பகுதியின் எதிர்காலம் குறித்த எந்த வாக்கெடுப்பிலும் யார் வாக்களிக்க முடியும் என்பதையும் அது நிர்ணயித்தது. இந்த நிலைமை சுப்பையாவின் அரசியல் உருவாக்கத்தில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது. அவர் தொழிலாளர் இயக்கத்தின் மூலம் அரசியலில் ஈடுபட்டார். புதுச்சேரியின் நெசவுத் தொழிற்சாலைகளில் பணியாற்றிய தொழிலாளர்களை அவர் ஒருங்கிணைத்தார். தொழிற்சங்கங்களை உருவாக்கினார். அதன் மூலம், தமிழ்த் தொழிலாளர் வர்க்கத்துக்கு முதல் முறையாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட அரசியல் குரல் கிடைத்தது.

அவரது அரசியல் சார்பு இந்திய தேசிய காங்கிரஸுடன் அல்ல, இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியுடன் இருந்தது. இதனால், இந்தியாவுடன் இணைவதை ஆதரித்த முக்கிய அரசியல் ஓட்டத்தைக் காட்டிலும் அவர் இடதுசாரியாக இருந்தார். ஆனால், சுதந்திர இந்தியாவுடன் இணைவதற்கான அவரது அர்ப்பணிப்பு எந்த வகையிலும் குறையவில்லை.

தொழிலாளர்கள் மத்தியில் அவர் வலுவான மக்கள் ஆதரவை உருவாக்கினார். காங்கிரஸ் ஆதரவு தலைமையால் எளிதில் சென்றடைய முடியாத மக்களிடம் அவர் செல்வாக்கைப் பெற்றார். இதனால், இணைப்பு ஆதரவு கூட்டணிக்கு உண்மையான மக்கள் அடிப்படை கிடைத்தது. எட்வார்ட் குபேரின் பிரெஞ்சு ஆதரவு அரசியல் அமைப்பு கட்டுப்படுத்திய ஆதரவு வலையமைப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பரிமாணத்தை அது வழங்கியது.

1948 அக்டோபரில் நடைபெற்ற நகராட்சி தேர்தல்கள் முறைகேடானவை. அந்தத் தேர்தலில், மொத்தம் இருந்த 102 இடங்களையும் குபேரின் அணியினர் கைப்பற்றியதாக அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த முடிவு சாத்தியமற்றது என்பது அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இத்தகைய நிறுவன ரீதியான தலையீடுகளே வாக்கெடுப்பு முறையின் மீதான நம்பிக்கையை சிதைத்தன. நேரடி அதிகார மாற்றத்துக்கான வாதத்தையும் அவை வலுப்படுத்தின. குபேர் சீர்குலைத்திருந்த தேர்தல் அமைப்புகளுக்கு வெளியே, தொழிலாளர்களைச் சுப்பையா ஒருங்கிணைத்தார். இதன் மூலம் இணைப்பு ஆதரவு இயக்கத்துக்கு மக்கள் மத்தியில் நம்பகத்தன்மை கிடைத்தது. நகராட்சிகளால் கட்டுப்படுத்த முடியாத தமிழ்மொழி பேசும் பெரும்பான்மை மக்களிடையே அந்த இயக்கம் வேரூன்றியது.

1954 அக்டோபர் 18 அன்று கிஜூர் மாநாடு நடைபெற்றது. அதில் 170 பிரதிநிதிகள் இணைப்புக்கு ஆதரவாகவும், 8 பேர் எதிராகவும் வாக்களித்தனர். ஒரு தசாப்த காலமாக நடந்துவந்த அரசியல் செயல்பாடுகளின் உச்சமாக இந்த மாநாடு அமைந்தது. அந்தப் போராட்டத்தில் சுப்பையா முக்கியப் பங்கு வகித்தார்.

1954 நவம்பர் 1 அன்று நடைமுறை அதிகார மாற்றம் நடைபெற்றது. அதன் பிறகும் சுப்பையா புதுச்சேரியில் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தொடர்ந்தார். இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். யூனியன் பிரதேசத்தின் புதிய சூழலில் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளுக்காக வாதிட்டார்.

பிரெஞ்சுக் காலனித்துவ ஆட்சியின் முடிவையும், சுதந்திர இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக புதுச்சேரி நிலைபெற்றதையும் அவர் நேரில் கண்டார். 1993 ஆம் ஆண்டு அவர் மறைந்தார்.

தொழிலாளர் இயக்கத்தையும், இந்தியாவுடன் இணையும் அரசியல் முயற்சியையும் ஒன்றாக இணைத்த தலைவராக வி. சுப்பையா நினைவுகூரப்படுகிறார்.